Brian & Ini, 19 januari 2008
Nepal , Narayangarh

Chitwan National Park

Hoi hoi iedereen!

We zijn terug, veilig en gezond! Kort en krachtig: het was super! We hebben een dagboekje gemaakt en zullen dit hieronder neerpennen...

Brinie in de jungle:

Dinsdag 15 januari
Helaba! Nog 1 kort nachtje slapen en we vertrekken naar Chitwan Na 10 dagen Kathmandu, zijn we steeds meer aan het aftellen. We hebben hier al zoveel moois gezien en vooral enkele enorm gastvrije mensen leren kennen, die we toch wat gaan missen in Belgie. Tot nu toe hebben we al een prachtige reis gehad. We ontdekken samen een andere wereld, die we met woorden niet kunnen omschrijven. Je moet hier gewoon zijn en alles leven en voelen. Ook hier ervaren we natuurlijk wel dagelijkse pijntjes en kwaaltjes, maar we proberen alles zo goed mogelijk te plaatsen. Een reis is uniek en beleef je slechts 1 keer. Indien we hier later terug zouden komen, zou alles anders zijn. Om alle herinneringen te kunnen koesteren en alle momenten hier in ons hartje te helpen bewaren, schrijven we elke dag met veel plezier op onze blog of in ons dagboek. We nemen ook veel fotos. We hebben echt geluk dat we met zn tweeen zijn, want het zou jammer zijn om helemaal alleen dit alles te beleven en na deze maand met niemand meer erop te kunnen terugblikken. Zo, nu gaan we slapen. Onze zakken staan naast ons bed gepakt, zodat we, na de wake up call om 5u15 enkel in de douche moeten springen. Joepie, morgen chitwan! Morgen natuur! Het is het perfecte moment om te vertrekken. Het is tijd om eventjes weg te zijn van het drukke Kathmandu.
Liefs, Brian en Ine

Woensdag 16 januari
Hallokidokie!
Het is nu 20u30 en we zitten al in ons bed in Chitwan!! Morgen om 5u40 terug wakker. Er staat ons een avontuurlijke dag te wachten. We zijn ook moetjes van deze morgen. Het was echt vroeg! We hebben ons moeten douchen en de kamer opruimen met een kaarsje, want er was alweer geen stroom. Om 6u10 liepen we al de straten in op zoek naar de bus, in het donkere Thamel. Tijdens de wandeling zijn we toch even geschrokken. We vonden enkele slapende kindjes in de straten van Kathmandu. Zo'n situatie drukt je echt met je neus op de feiten. Nepal is op sommige momenten duidelijk een derdewereldsland.
Om 7u10 vertrok onze bus. We zaten helemaal achteraan (volgens de lonely planet het veiligst). We leerden meteen 2 Nederlanders kennen, een tof koppel. We hebben gedurende de ganse rit veel met hen gepraat en reiservaringen uitgewisseld.
Echt fascinerend hoe we de natuur zagen veranderen gedurende de reis. Van het grijze Kathmandu, met hoge bergtoppen, naar grote groene heuvels, doormiddengesneden door de appelblauw zeegroene Narajany-rivier, om dan te versmelten in de vlakke, groene en vruchtbare Terai. We hadden ons voorgenomen om wat te slapen op de bus, maar niets was minder waar. De bus was een oude, ratelende, gammele ruttelkarre. Gans de rit hobbel de bobbel!! Op de koop toe hebben we plots een stop gemaakt en werd de helft van de bus uit elkaar gepuzzeld. Krukas op de grond, 15 vijzen, de riem... Het zag er niet goed uit. De mechanicien was een jongetje van +- 15 jaar. We keken maar bedenkelijk. Anderhalf uur later, en 5 vijzen over, vertrokken we opnieuw. Naast Ines oor zaten 2 gaatjes in de ruit, brrr! Terwijl Brian probeerde in te dommelen naast een stinkende, zwetende Zweed, was Ine op haar hoede en hield ze haar hart vast voor het roekeloze rijgedrag van de chauffeur.
Toen de bus stopte in Narayangarh waren we wat verrast door de drukte. Gelukkig reden we, na een lunch, nog een half uurtje diep de jungle in. In het totaal zijn we 9u onderweg geweest! We reden door kleine Terai-dorpjes en zagen gezellige schooltjes, huisjes, kindjes die zwaaiden... Dit gaf ons een warm gevoel. Met een bootje vaarden we naar ons Island Jungle Resort. We hoorden prachtige natuurgeluiden en we konden, voor het eerst, frisse lucht inademen. Zaaaalig!
Het viel op dat het hier warm en vochtig was. Het is een mooi en rustig resort. We kregen meteen uitleg over ons verblijf en hierna mochten we een olifant ontmoeten. Het resort heeft er 4. We kregen van onze gids Channu een heel interessante uitleg over de olifanten en hun keepers... We leerden het verschil tussen de Afrikaanse en de Aziatische olifant. De Az heeft een bolle rug, de Afr een holle. De Az heeft ook 2 bollen op zijn hoofd, de Afr slechts 1. Az olifanten hebben 5 en 4 tenen. Afrikaanse 4-3. Afrikaanse zijn ook groter en wegen meer.
De slurf van de Az olifant heeft 1 vinger, die van een Afr 2. Bij Az olifanten hebben enkel de mannetjes slachttanden. Afrikaanse hebben er allemaal! Een olifant met slechts 1 wordt hier 'Ganesh' genoemd. De oren van de Afr olifant hebben de vorm van de kaart van Afrika. De Az olifant heeft oren in de vorm van de Indische kaart.

Andere weetjes:
-gewicht: 5-6 ton
-slurf: 4000 spieren
-leeftijd: 100 jaar
-Op 75 jaar pensioen
-2 keepers die meer tijd met olifant doorbrengen dan met vrouw
-olifanten zweten tussen tenen
-niet goed verteren: 40 % gras.
-Normaal: 18u eten, 4u slapen, 2u baden per dag
-2de slimste dier, na de dolfijn
-2 x omtrek van olifantenpoot is zijn hoogte.

Donderdag 17 januari
Goeiemiddag!
Brian en Ini zitten nu eventjes te luieren op het ponton van ons resort, aan de oevers van de rivier. Vannacht hebben we supergoed geslapen. Ine is wel enkele keer wakker geworden. Het kamertje is heel primitief, maar perfect voor 2 avontuurlijke dagen. 's Nachts is het hier ook wel koud. Ine hoorde ook soms een toeterende olifant. Om 5u45 werden we wakkergeklopt op de deur: 'Wake up! Good morning!'. Amai wat hadden we verschoten! Het vroeg opstaan deed niet veel pijn, want we voelden meteen dat het een speciale ochtend zou worden. Om 6u15 zaten we al een theetje te drinken om dan vervolgens te vertrekken op jungle walk. Het was mistig, koud en heel mysterieus! Onze gids vertelde kort wat we moesten doen als we een tijger, een beer, een neushoorn, of iets anders gevaarlijks zouden tegenkomen. Hij zou ons echter pas uitgebreid advies geven als we echt oog in oog zouden staan...
Jammergenoeg hebben geen wilde dieren ons pad gekruist. Het was toch best spannend, want we zagen verschillende pootafdrukken en uitwerpselen van de tijger en de neushoorn. Terug in het hotel kregen we en lekker ontbijt. Het warme theetje deed deugd want het was toch koud en vochtig buiten. Onze shortjes zullen we hier niet moeten vuil maken . Om 8u30 begon de elephantride. We waren beiden superenthousiast, want we hadden dit nog nooit eerder gedaan. We kregen de grootste olifant en Brian was hier heel trots om. Samen met een koppel uit California zaten we in 1 bakje. Alle activiteiten deden we met hen. De tocht was echt de max! Eerst zagen we een hert. Iets later riepen de keepers 'oehoe' naar elkaar en spoedde onze olifant zich naar de twee andere olifanten. Daar zagen we hem dan... De Rhino... Verstomd en verschrokken liep hij weg. Wij hebben de achtervolging ingezet met de kolosale olifant. Wat een spannend avontuur! We konden onze bloktechnieken van de Budokai-do gebruiken om alle takken en bladeren, rond ons heen vliegend, te ontwijken. We zagen ook aapjes spelen hoog in de bomen, en mooie vogels.
Na een verwarmend theetje op het ponton vertrokken we samen met onze amerikaanse vrienden en gids Channu naar de overkant van de rivier, voor de birdwatching. Channu zocht met hart en ziel naar vogels en gaf ons, met zijn boekje, een goede uitleg. We probeerden de vogels te fotograferen met de grote lens en mochten ook verrekijkers gebruiken. Soms was het spannend. We zetten steeds voetje bij voetje stapjes dichter, om zo goed mogelijk te fotograferen, tot de vogel weg vloog. Ine voelde zich net een van de bende van de bosklappers. Wat ons opviel, is dat de lokale bevolking bepaalde delen van de terai laat afbranden, omdat het gras volgend jaar dikker zou teruggroeien. Het is ook beter voor de dieren. Dit is echter illegaal. Als de bewoners door millitairen betrapt worden, moeten ze een boete betalen.
Na een lekkere buffetmaaltijd met veel keuze, en een rust, vertrokken we om drie uur op een dynamische tocht door de jungle. We gingen op zoek naar zoveel moglijk fauna en flora. Deze keer waren er ook twee Schotten mee. Onderweg vonden we opnieuw voetsporen en plasjes van tijgers. Het viel ons op dat we vaak slechts 1 pootafdruk zagen. We beeldden ons meteen een hinkende cartoontijger in met 1 vinger in zijn mond
Ons doel was deze maal krokodillen spotten. Brian voelde zich net Crocodile Dundee. Plots werden we naar de oever geroepen en moesten we superstil zijn. De gidsen wezen met hun stokken naar iets in het water, dat op het eerste zicht net een drijvend plankje was. We zagen beweging! Het was een kleine crocodil. Toen we even verder liepen zagen we er nog drie. Amaai! Ze waren echt kolosaal en groter dan we dachten. Channu vertelde dat het een gevaarlijke soort was. We moesten gans de tocht heel voorzichtig zijn en bij elkaar blijven. De twee gidsen hadden stokken mee, die ze in het verleden al hadden moeten gebruiken bij aanvallen van beren en tijgers! We moesten de hele tijd dodelijk stil blijven. Het viel ons op dat wij met onze voetstappen, stukken meer lawaai maakten dan de dikke olifant. Waarschijnlijk zijn we daarom 's morgens zo dicht bij de Rhino geraakt. Toen we een flink stuk gewandeld hadden, hebben we met een bootje de rivier afgevaren naar het Resort. Echt Zalig! De zon schitterde in het water. We zaten met zijn achten in het bootje, maar het was muisstil. We zagen opnieuw enkele krokodillen en prachtige vogels. Toen we het resort naderden was er een prachtige zonsondergang. Iedereen genoot van dit moment. Terug in het resort hebben we met de andere twee koppels een aperitiefje gedronken. Het zijn goede vrienden geworden. We vertelden over ons eigen land, wat er typisch is en over onze familie. We praten ook over de politieke situaties en maatschappelijke problemen. Ons stereotyp beeld van de prototype Amerikaan is volledig verdwenen. Deze twee mensen, Andrea en Brian, hadden zo'n observatievermogen, waren zo open van geest en heel intelligent. Als de partij van Bush opnieuw aan de macht zou komen, zouden ze zelfs emigreren. Ze zijn er zichzelf van bewust dat hun land soms verkeerde invloeden heeft. Hun eerste week in Kathmandu hebben ze Nepalese lessen gevolgd. Ze vroegen heel veel over Belgie. Beiden onderwijzen ze in Amerika. Nu reizen ze acht maanden rond en zien ze waar ze zich zullen vestigen.
Het Schotse koppel had een gigantisch accent . Rick woont in Glasgow en Denise komt van de Shetland Islands, en dit was te merken. We konden het heel goed vinden met hen want ze hadden ongeveer de zelfde leeftijd als ons, en we geleken als koppel wel wat op elkaar. We hebben echt veel moeten lachen samen. Plots plaste plaste een kater tegen het been en in de bot van Denise. Zo Grappig! Hahahaha... De Schotten hadden al twee jaar gewerkt en met dit budget reisden ze nu de wereld rond.
We werden in Chitwan opnieuw geconfronteerd met het primaire leven: er was enkel stroom en warm water tussen 18u en 20u. We stonken al van de dag ervoor. We hadden zolang geaperitiefd dat we vreesden dat het warme water al op ging zijn. Brian sprong de douche in van zodra het water een beetje lauw was. Toen hij er al uit was kwam het pas echt warm. Grappige toestanden allemaal! Voor het dinner werden we verwend met het traditionele, Nepalese stickdance. Het was een dansante vorm van vechten met stokken. Voor Brian was het eens tof om aan de andere kant van een demonstratie te staan. Twee locals maakten het ritme met Nepalese percussie-instrumenten. Tien Nepalese kinderen dansten in het rond. Er waren evenveel jongens als meisjes. Het was een mooi spectakel, tot we zelf moesten mee dansen . We maakten veel plezier met de andere twee koppels.
De avond eindigde met een gezellig buffet. Mmmm de naan was er zo lekker! Gans de avond hebben we gepraat met onze nieuwe vrienden, over Gypsies in Chili, Gurus in India, Haggies in Schotland, politiek (Iedereen vraagt hoe het zit in Belgie?), onderwijs...
Om 21u30 kropen we onder de wol want om 5u45 moesten we weer paraat staan.

Vrijdag 18 januari
's Morgens vroeg na ons theetje gingen we opnieuw op olifantentocht. Er was heel veel mist. Onze olifant was echt wel mister destruction! Met zijn slurf haalde hij bomen, met wortel en al, uit de grond. Alsof dat niet genoeg was stampte hij alles plat! Echt supersterk zo'n olifant. Twee schuwe herten hebben ons pad gekruist, maar ook... echt waar... wilde kiekens... Dat hebben we in Belgie ook!
Hierna hebben we ontbeten, de buzze en zak gemaakt, emailadressen uitgewisseld en gepakt en gezakt de bus opgestapt. De rit was minstens even zwaar als de doortocht. Deze keer reed de bus langs de kant van de ravijn. Zelf in de haarspeldbochten bleef de chauffeur roekeloos inhalen. De remmen piepten als metaal op metaal, nooit eerder gehoord. We passeerden opnieuw langs gezellige Teraidorpjes, waar het leven zo simpel lijkt. Kindjes passeerden in uniform, met boekjes onder hun arm, op weg naar school. De locals werkten op het land en dronken thee. We zien soms zo'n gevaarlijke situaties. Kindjes lopen langs de ravijnen, langs drukke banen en ze klimmem op steile hoge betonnen hellingen. Dit zie je zeker niet in Belgie.
We zagen op onze busrit soms hilarische situaties. Plots kwam er een man vanop het dak, via de venster de bus in gekropen. Dit leek net de normaalste zaak in de wereld.
We lazen vandaag in de krant dat de Maoisten alle hotels in Nagarkot hadden gesloten. Gelukkig is alles nu weer open. Toch zullen we eerst naar Pokhara gaan.
Sinds onze aankomst in Nepal valt het ons op dat we heel vaak UN-voertuigen zien. Het zou een gevoel van veiligheid moeten geven, maar het werkt bij ons eerder een confrontatie op met de politieke crisis hier, waar we anders weinig van merken. De UN is hier vertegenwoordigd voor de diplomatie tussen de rebellen en de regering op te lossen.

Zaterdag 19 januari
We waren zo blij toen we gisterenavond in het hotel in Thamel toekwamen. We hebben hier in het Tibet Guesthouse een andere kamer gekregen. Nog iets beter dan onze vorige maar wel iets duurder. Voor de komende enkele dagen die we nog in Kathmandu blijven nemen we die extra Roepies er wel bij. Vandaag was het een Nepalese zaterdag. We hebben goed uitgeslapen en wat gewandeld in Thamel. In de namiddag hebben we potvolkoffie twee uur aan deze tekst getypt en daarna zijn we gaan shoppen in Kathmandu. De winkels zijn daar redelijk Westers. Ze zijn daar ook minder toeristen gewoon, wat soms wel leuker is.
Deze morgen heeft het voor het eerst deze winter geregend. Samen met de Nepalezen waren we hier heel gelukkig om. De lucht is iets frisser en het stof is hierdoor ook verminderd.
We gaan nu slapen want morgen weer om 6u op om te trainen.


Guru Attilio:
Ik heb je filmpjes niet getoond in de Hoofddojo, alhoewel het kriebelde om het wel te doen. De trainingen zijn hier iets harder maar we doen goed werk in Koksijde. Je bent goed bezig met de jeugd, dit weten ze zelf hier in Nepal!! Inietje wordt hier goed gesoigneerd door mij. De Nepalezen denken soms dat we broer en zus zijn. Hahaha, ze zien Inie hier ook wel zitten De ober vergeet zelfs soms de helft van onze commando als hij in haar ogen kijkt. OSU!

Virginie:
In form zullen we zeker zijn. Ik hoop jij ook voor het ijsberen. We zouden je in februari wel eens in je bikinietje willen zien.
Kamakura wordt het zeker. Voor de rest ziet Brian wel nog.


Voader, Sabine & Dai Von Crop:
We hebben zoals je ziet opnieuw een ganse ervaring achter de rug. Geen ruzie met krokodielen of andere wijde muilen. Gewoon zalig genoten van de heerlijke natuur.
Hoe gaat het thuis met jullie en met Dai? Geen speciaal nieuws? Ik zal deze week waarschijnlijk een pakje opsturen met enkele kledij die ik heb aangekocht. Mijn backpack zal anders te klein worden om van het gewicht nog maar te zwijgen. Die misschien in een dag of 8 toekomen. We shall see.

Kimberly: Heel goed gedaan meisje. Doe zo verder. Niet alleen voor Wero maar ook voor de andere vakken!!! En ook goe trainen e, Jamoh! Osu!

Stefaan:
Zoals je ziet hebben we het heel goed naar ons zin.
De pilletjes hebben we gelukkig nog niet nodig gehad. We houden zeker hout vast.

Tante Rita: amai amai, je hebt nogal wat opzoekingswerk gedaan Pashupathinath en Bhaktapur zijn de twee dingen in Kathmandu die nog op ons to-do lijstje staan! In Patan hebben we geprobeerd de Kumari te zien, maar het was haar rustdag. Jammer, maar we proberen nog eens! Dat verhaal is inderdaad wel de moeite. De gouden tempel hebben we in Patan bezocht. Het was daar dat we een kaarsje hebben mogen branden. De eyes of Boeddha zie je hier zowat in elk stadje, op elke stoepa wel. Dankjewel voor al je goede tips!! Veel groetjes aan Francis, Wies en meme Leona!

Ninootje:
hihi Bonobo's, waar is den tijd he! Amai je bent echt goed bezig he!! Als ik terugben kunnen we samen dan weer eens wat sporten he! Sjiek dat je vroeger klaarbent daar dan verwacht! Hopelijk helpt Eveline je goed verder he! Amai zeg spannend he meubeltjes kiezen en zo! Je hebt echt iets om samen naar uit te kijken nu! Tot gauw! Jammergenoeg geen panda in die bamboe gezien

Isoldeke:
ooh lief van jou! Niet bang zijn, ik verlang echt al om opnieuw samen te trainen, want hier in de dojo mis ik mijn partnertje wel hoor Er zijn 3 meisjes van ongeveer 15 jaar, maar ze kunnen 2 keer in mij Nepaleesjes zijn zo klein. Brian heeft zelfs xxl truien nodig. Blijkbaar trainen meer meisjes in de zomer. Maar ik heb schoentjes gekregen van Bada Guru hahaa. Zo lijd ik geen kou aan men voetjes. Hopelijk gaat alles goed met je doctoraat. Super bedankt voor de lonely planet!! Hij komt hier iedere dag van pas. Het is echt onze reisbijbel!

Kimmie:
Amai amai, er zit hier een supertrotse zus in Nepal hoor!! Amai zo goed dat je dat doet! Hopelijk zie je ook de volgende goed zitten, want je bent er bijna he!! Zie wel dat het lukt als je in jezelf gelooft. Jill helaas niet tegengekomen, dus heb ik zelf maar een beetje Jill gespeeld Nu zal je wel je werk hebben om al onze fotos te bekijken, als het straks lukt tenminste. Lief van papa dat hij je altijd voert, en ook van mama dat ze soms meegaat he! Nog veel succes verder!!

Mama en papa:
alles is dus heel goed meegevallen in de jungle. Geen ziektes, kleerscheuren, of wat dan ook! Hoe gaat het thuis en met meme en pepe? Hopelijk hebben we miljoenen gewonnen met de euromillions, dan vertrekken we in juli met zn allen op reis
Ik heb ook heel veel over jullie allemaal verteld aan de Amerikanen. Ze vonden het super dat meme en pepe zoveel reizen gemaakt hebben! We hebben ook ons fotoboekje al aan veel mensen getoond. Jullie zouden het zeker en vast ook sjiek gevonden hebben in dat resort in de jungle!! Brian laat scheetjes dus ik sluit af. Tot morgen!

Stefanie:
tof om je te horen zeg! Echt lief dat je alles ook volgt! Hoe gaat het verder met je? Studeer je nog in Gent?

Bart en Barbara:
1 ding is zeker: als jullie terugkomen worden jullie heel goed ontvangen! Ze praten hier heel veel over jullie! Ze vroegen of jullie al getrouwd zijn of voor wanneer het zal zijn! Weet het ons te zeggen he
Bart, we zitten in hetzelfde werelddeel, zo grappig. Geniet maar van het oosten...


Voila, onze epistel is gedaan, tijd om naar bed te gaan...

Droom zacht allemaal!
xxx

Wil je Brian&Ine in bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.be